Theater

 

Het klassieke Siciliaanse toneel is trots op het feit dat Aeschylus (525-456 v.Chr.) die wordt beschouwd als de geestelijk vader van de Griekse tragedie, lange tijd op Sicilië verbleef en er is overleden. Een aantal van zijn stukken beleefden hun première in Siracusa. De Sicilianen wisten dus precies waar het om draaide in de Griekse toneelstukken: vrijheid versus noodlot, goddelijk macht en menselijk lijden, het leed van de tragedies en de bijtende en bittere spot van de komedies. De val van het West-Romeinse Rijk sleurde het klassieke toneel mee. Pas in de 20^ste eeuw werden de beroemde tragedies weer op Sicilië opgevoerd. In 1913 besloten Mario Tommaso Gargallo en zijn stadsgenoten uit Syracusa, om Agamemnon van Aeschylus weer op de planken te brengen. De premiere vond plaats op 16 april 1914. Sinds dat jaar worden er in het Grieks Theater van Siracusa, een van de mooiste ter wereld, nog altijd klassieke Griekse stukken opgevoerd.

Het kleurrijke carnaval en de Vucciria-markt in Palermo geven aan dat Sicilië een eiland is met gevoel voor drama.

Een verklaring hiervoor ligt misschien in het turbulente verleden. Een ding is echter zeker: het eiland heeft tal van toneelschrijvers en filmmakers geïnspireerd. Sicilië leverde stof voor boeiende verhalen over het boerenleven, de decadente aristocratie en de maffia.

 

Cultuur

De indrukwekkende overblijfselen van tempels, theaters en aquaducten die nog steeds majestueus oprijzen te midden van de ruines van grote steden, maar ook de talrijke en waardevolle beeldhouwwerken, decoratieve bouwfragmenten, aardewerk en kleinoden die kunnen worden bewonderd in alle grote archeologische musea van Sicilië, getuigen van de eeuwenlange grote Grieks-Siculische, Romeinse en Byzantijnse beschavingen en vormen in hun geheel een van de belangrijkste archeologische schatten van de mensheid.